Emek mücadelesinin kalemi Şükran Soner yaşamını yitirdi

Cumhuriyet Gazetesi yazarlarından Şükran Soner, 2 Eylül 2026 tarihinde yaşamını yitirdi. Emek mücadelesinin güçlü kalemi ve Cumhuriyet değerlerinin savunucusu olarak tanınan Soner'in vefatı, basın camiasında derin bir üzüntü yarattı.

Meslektaşları Şükran Soner için neler söyledi?

Şükran Soner'in vefatının ardından çok sayıda Cumhuriyet yazarı duygu dolu mesajlar yayınladı. Meslektaşları, Soner'i gazetenin belleği, işçi sınıfının sesi ve Aydınlanma değerlerinin yılmaz bir savunucusu olarak nitelendirdi. İstanbul merkezli yayın yapan basın kuruluşlarında yankı bulan bu vefat haberi, Türkiye'deki emek hareketinin önemli bir kaybı olarak değerlendirildi.

Yazarların veda mesajlarından öne çıkanlar

Gazeteci meslektaşlarının paylaştığı ifadelerde Soner'in mücadeleci kimliği ön plana çıktı. Yazarlardan Mine Esen, "Yaşamını emek ve insan hakları müsalene adayan, gerçeğin ve adaletin peşinde güçlü kalemiyle hepimize örnek olan sevgili Şükran ablamızı kaybettik. Umudun, direnişin, mücadelenin sembolüydü" dedi. Emre Kongar ise kaybın büyüklüğüne dikkat çekerek, "Büyük, çok büyük bir kayıp: Şükran ablamız! Büyük bir yürek. Büyük bir bilinç. Emeğin savunmasına, sendikacılığa, Atatürk Cumhuriyeti'ne adanmış bir hayat" ifadelerini kullandı.

Özlem Yüzak gazetenin sessizliğini, "Koridorlar, katlar sessiz. Sanki duvarları taşları bile ağlıyor. Nasıl ağlamasınlar gazetemizin belleği yitti, gitti" sözleriyle anlattı. Sertaç Eş, Soner'in Cumhuriyet'in her zor anında birleştirici bir rol üstlendiğini ve gerektiğinde sendikal örgütlenmeye önderlik ettiğini belirtti. Orhan Bursalı ise Soner'in "Cumhuriyet tarihinin, işçi sınıfının mücadele tarihinin, işçi siyaset ve hükümet ilişkilerinin derin belleği" olduğunu vurguladı.

Şükran Soner'in gazetecilik mirası

Mustafa Balbay, Soner'in son nefesine kadar meslek aşkını bırakmadığını belirterek "Tam anlamıyla ayakta öldü. Bizlere direnmeyi kararlılığı, azmi öğretti ve yaşattı" dedi. Mehmet Ali Güller, onu "Gazetemizin sesli arşivi" olarak tanımlarken; Zülâl Kalkandelen, Atatürk'ün adını koyduğu gazeteyi bir emanet gibi yaşattığını ifade etti. Barış Terkoğlu ise Soner'in gazetenin işçi sınıfına bakan yüzü olduğunu ve gençlere anılarını aktardığını söyledi.

Zeynep Oral, 1968 Beyazıt Meydanı olaylarından bu yana süregelen tanışıklıklarına değinerek, "Mücadele ettiği karşı çıktığı kişiler bile, onu belki sevmezdi ama yine de saygı duyardı" dedi. Jale Özgentürk, Soner'in genç muhabirlere yol gösterdiğini; Nilgün Cerrahoğlu ise gazetenin onsuz eksik kalacağını belirtti. Örsan Öymen, ekonomik ve sosyal adalet için verilen mücadeleyi vurgularken, Sevgi Özel ise "Küllerle değil, güllerle gidecek" diyerek veda etti.